Kimseye Anlatmad???n O Cümle
Bazen bir cümleyi y?llarca ta??r?z. Söylesek bitecek, söylemesek büyüyecek gibi durur. Bugün onu konu?al?m.
Her gün bir köşe yazısı
Burası büyük laflar yeri değil. Günün içinde takılan bir şey, aklına düşen bir soru, kimseye söyleyemediğin bir cümle… Sen yaz, ben okuyayım. Sonra buradan konuşalım.
İstersen adını yazma. Rumuzla da yayımlarım.
Kısa, günlük, süslemesiz.
Bazen bir cümleyi y?llarca ta??r?z. Söylesek bitecek, söylemesek büyüyecek gibi durur. Bugün onu konu?al?m.
"Herkes bir yere yeti?iyor, ben nereye yeti?iyorum bilmiyorum" diye yazm??s?n. Bence tam da do?ru soruyu sormu?sun.
Hiçbir bilimsel iddiam yok. Sadece saat be?te oturup on be? dakika hiçbir ?ey yapmaman?n hayat? nas?l de?i?tirdi?ini anlataca??m.
İzin verdiğin sürece, rumuzla yayımlıyorum.
"Otuz be? ya??nday?m ve hâlâ ne istedi?imi bilmiyorum. Bu normal mi?"
"Annemle konu?am?yorum. Konu?mak istiyorum ama her seferinde kavgaya dönüyor."
"Arkada?lar?m evlendi, ben geride kald?m gibi hissediyorum."
Ne yazarsan yaz. Uzun olsun, dağınık olsun, fark etmez. Hepsini okuyorum. Cevabımı ya sana özel yazarım ya da — izin verirsen — köşede herkese.
Tıkla, kalem kağıda değsin.
Merhaba. Burada her gün bir şeyler yazıyorum — bazen kendi günümden, bazen bana yazdığınız mektuplardan. Uzman değilim, terapist hiç değilim. Sadece dinlemeyi seven ve yazarak düşünen biriyim. Buraya bıraktığınız her cümleyi okuyorum.
— Pembe Defter